ADHD u młodzieży i dorosłych – dlaczego diagnoza może przynieść ulgę?
ADHD to zespół objawów, które sprawiają, że codzienne funkcjonowanie bywa pełne wyzwań. Często trudno zrozumieć ich sposób myślenia czy działania, dopóki nie spróbujemy spojrzeć na świat ich oczami. To właśnie wtedy zaczynamy dostrzegać mechanizmy, które kierują ich zachowaniem, i łatwiej nam zrozumieć, że za „chaosem” stoi specyficzny sposób pracy mózgu.
Należy pamiętać, że ADHD nie zawsze wygląda tak samo – istnieją różne jego typy. U części osób dominują trudności z koncentracją uwagi: łatwo się rozpraszają, mają kłopot z organizacją i kończeniem zadań, ale niekoniecznie są nadruchliwe. Inni z kolei przejawiają głównie impulsywność i nadmierną aktywność – wszędzie ich pełno, szybko się ekscytują i trudno im usiedzieć w miejscu. Jest też typ mieszany, w którym łączą się oba zestawy objawów. Dlatego właśnie dwie osoby z ADHD mogą funkcjonować zupełnie inaczej i każda z nich potrzebuje nieco innego podejścia w terapii i codziennym wsparciu.
Skąd wiemy o ADHD?
Choć może się wydawać, że ADHD to temat nowy, jego opis w literaturze medycznej pojawił się już ponad sto lat temu. Współczesne kryteria diagnostyczne zostały ustalone w latach 90. XX wieku przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne. Od tamtej pory zmieniło się bardzo wiele – mówimy o ADHD głośno, szukamy pomocy, a coraz więcej osób dorosłych decyduje się na diagnozę.
ADHD – więcej niż „moda”
Wokół ADHD narosło wiele mitów. Niektórzy traktują je jako chwilową „modę”, inni obawiają się, że to tylko wymówka dla trudnych zachowań. Prawda jest jednak inna: ADHD to realne zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na uwagę, kontrolę impulsów i poziom aktywności. Osoba z ADHD nie wybiera swojego sposobu działania – to jej mózg działa inaczej.
Dlaczego diagnoza bywa przełomem?
Wielu nastolatków i dorosłych, którzy trafiają do gabinetu psychoterapeuty lub psychiatry, przez lata słyszało, że są „leniwi”, „roztrzepani”, „niezorganizowani”. Diagnoza ADHD często bywa momentem ulgi – okazuje się, że za trudnościami nie stoi brak chęci, lecz określony wzorzec funkcjonowania. Wiedza o tym, że „to nie moja wina” daje szansę na odbudowę poczucia własnej wartości.
Diagnoza otwiera również drzwi do skutecznej pomocy – terapii psychologicznej, psychoedukacji, a czasem także farmakoterapii. Dzięki temu codzienne życie staje się bardziej uporządkowane, relacje łatwiejsze, a cele realne do osiągnięcia.
ADHD w codzienności
Dzieci, młodzież i dorośli z ADHD przeżywają świat intensywniej – często mocniej odczuwają emocje i równie mocno je wyrażają. Potrafią wzbudzać zachwyt swoją kreatywnością, ale też frustrację otoczenia przez impulsywność i nadruchliwość. Największym wyzwaniem dla nich samych są jednak trudności z koncentracją, które sprawiają, że nauka, praca czy codzienne obowiązki wymagają ogromnego wysiłku.
Brak zrozumienia i wsparcia może prowadzić do obniżonej samooceny, zniechęcenia, a nawet ryzykownych zachowań. Dlatego tak ważne jest, by ich otoczenie wiedziało, czym naprawdę jest ADHD i jak można pomóc.
Jeśli zastanawiasz się, czy Ty lub Twoje nastoletnie dziecko możecie mieć ADHD, pamiętaj, że diagnoza to pierwszy krok do zmiany. Rozpoznanie nie jest etykietą. To mapa, która pomaga lepiej rozumieć siebie i otoczenie. A ulga, jaką niesie świadomość, że trudności mają swoje źródło i można nad nimi pracować, jest często bezcenna.
W Centrum Psychoterapii Dialogi Umysłu diagnozę ADHD u młodzieży i osób dorosłych wykonuje psycholog, psychotraumatolog Izabela Magnuszewska.
Zapisz się na diagnozę:
https://www.medfile.pl/iza-magnuszewska/specjalista/polska/
tel. 512 570 590
ul. Narwik 16/101, Warszawa Bemowo
